திங்கள், 31 டிசம்பர், 2012

மறதி எனக்கு அதிகம் என்பதால் மாதவாரியாக என்னால் திரைப்படங்களை வரிசை படுத்திக் கூற இயலாது. ஆகவே இதை படிக்கும் பொது மக்கள் பொருத்தருள வேண்டுமாய் கேட்டுக் கொள்கிறேன். முதலில் என்னை ரசிக்க வைத்த சினிமாக்களை கூறிவிடுகிறேன். இதை படித்து விட்டு " யாரு டா இவன்.. இது ஒரு படம்... இத ரசிச்சேனு வேற சொல்றான்" என்று என் ரசனையில் இருந்து மாறுபாடும் நண்பர்கள் உங்கள் வசைகளை இந்த வலை தளத்தில் விட்டு செல்லுங்கள்...


ரசிக்க வைத்த சினிமாக்கள்:



ஒரு கல் ஒரு கண்ணாடி:

லாஜிக் இல்லை, கதை இல்லை ஆனால் இரண்டரை மணி நேரமும் என்னை சிரிக்க வைத்த சினிமா. இரண்டு முறை என்னை காமெடிக்காகவே பார்க்க வைத்த படம்.  என்னை பொறுத்த வரை இந்த படம் எனக்கு "அட.. தேன்ன்ன்ன்ன்ன் அடை".

நான் ஈ: 

நிச்சயம் சொதப்ப தான் போகிறார்கள் என்ற எதிர்ப்பார்ப்புடன் சென்ற என்னை அசரவைத்த திரைப்படம். லாஜிக் இல்லாத கதையை கூட இயன்ற வரை லாஜிக்காண திரைக்கதை மூலம் சொல்லிய திரைப்படம்.


துப்பாக்கி:

விஜய் பிடிக்காத என்னை கூட விஜயை ரசிக்க வைத்த படம். கொடுத்த காசுக்கு கண்ணை காட்டி கலர்புல் வித்தை காட்டிய திரைப்படம். (இந்த படத்தின் கருத்தில் சில நண்பர்கள் மாறுபடலாம்..)

பீட்சா:

அருமையான கதை சொல்லும் விதத்தால் என்னை கட்டிப்போட்ட திரைப்படம்.

நடுவுல கொஞ்சம் பக்கத காணோம்:

வித்தியாசமான கதை, அதை மிக வித்தியாசமாக சொல்லிய விதம் இதன் முலம் என்னை கவர்ந்த படம். டைமிங் காமெடி மூலம் வெற்றி பெற்ற படம். படத்தின் நீளம் மட்டும் என்னை சற்று நெளிய வைத்தது.


வழக்கு என் 18/9:

எல்லோரும் ஆகா ஓஹோ என புகழ்ந்த திரைப்படம். என்னும் நண்பனும் அப்படியே கூறவே பெருத்த எதிர்ப்பார்ப்புடன் சென்றேன். ம்.. எனக்கும் பிடித்திருந்தது. ஆனால் ஆகா எனும் அளவிற்கு என் மனம் கவர வில்லை.

கும்கி:

வித்தியாசமான கதைக்களத்தால் என்னை கவர்ந்த படம். முக்கியமாக படத்தின் ஒளிப்பதிவிற்காக இருமுறை பார்த்தேன்.

வேட்டை:

வசூலில் பெரிய வெற்றி அடைய வில்லை. என் நண்பர்கள் சிலருக்கும் பெரிதாய் படம் பிடிக்கவில்லை. பழைய MGR  கதை என்று திட்டினார்கள். ஆனால் எனக்கு மட்டும் பிடித்திருந்தது. ஏன்..?

அட்டக்கத்தி:

புல் அண்ட் புல் காமெடி. ரசிக்க முடிந்தது ஒரு முறை மட்டும்.

நான்:

விறுவிறுப்பான திரைக்கதையால் எனக்கு பிடித்து போன படம்.

கலகலப்பு:

சிவா வின் காமெடி மிகவும் பிடித்தது. சில இடங்களில் என்னை கடித்தது..

தடையற தாக்க:

எனக்கு இது போன்ற action  படங்கள் என்றல் மிகவும் பிடிக்கும். அதனாலேயே இந்த படமும் பிடித்து போனது.

சுந்தரபாண்டியன்:

நல்ல காட்சி அமைப்புகளால் என்னை கவர்ந்த படம். முக்கியமாக வசனங்கள் எனக்கு மிகவும் பிடித்திருந்தன.

இவை தவிர நண்பன், காதலில் சொதப்புவது எப்படி, நீர்ப்பறவை, மனம் கொத்தி பறவை  போன்ற படங்களும் எனக்கு பிடித்திருந்தன..


என்னை ரணமாக்கிய திரைப்படங்கள்:

முகமூடி:

ரணமாக்கிய திரைப்படம் என்று யோசிக்கும் பொழுது சட்டென என் நினைவில் தோன்றும் படம் முகமூடி. அந்த அளவிற்கு என்னை காயப்படுத்திய திரைப்படம்.  நண்பனிடம் கடன் வாங்கி அந்த பணத்தில் சென்றேன். இப்பொழுது எழுதும் பொழுது கூட கண்ணீர் வருகிறது...

பில்லா 2:




எனக்கு அஜித் மிகவும் பிடிக்கும். கடைசியாய் வந்த மங்காத்தா பெரும் வெற்றி என்பதால் இந்த திரைப்படத்தை பெரிதும் எதிர் பார்த்தேன். ஆனால் என் பணம் பாழாய் போனது தான் மிச்சம். அஜித்தை தவிர படத்தில் ஒன்றுமே இல்லை.

சகுனி:

பழைய கதையை எடுத்து அதை அதை விட பழைய திரைக்கதையால் சொல்லி என்னை காய படுத்திய படம். சந்தானம் காமெடி மட்டும் சில சிரிக்க வைத்தது.

மாற்றான்:

நீண்ண்ண்ண்ட திரைக்கதையால் என்னை தூங்க வைத்த திரைப்படம்.

நீ தானே என் பொன் வசந்தம்:

இந்த திரைப்படத்தில் பிடித்த விசயங்களும் இருந்தன. பிடிக்காத சில விசயங்களும் இருந்தன. ஆனால் பிடித்ததை விட பிடிக்காதவையே அதிகம் என்பதால் இந்த லிஸ்ட் இல் சேர்க்கிறேன்.

முப்பொழுதும் உன் கற்பனைகள்:


"டேய் என்னடா நடக்குது" என என்னை புலம்ப வைத்த திரைப்படம். நானும் கடைசி காட்சி வரை இந்த சீன் நல்லா இருக்கும். கண்டிப்பா அடுத்து சீன் நல்லா இருக்கும் என்று எதிர்ப்பார்த்தே ஏமாந்து போனேன்..

தாண்டவம் :

தெய்வதிருமகள் டீமிடம் ஒரு நல்ல படத்தை எதிர்பார்த்து சென்று ஏமாந்து வந்தேன்.

அரவான்:

அங்காடித் தெரு வசந்தபாலனிடம் இப்படி ஒரு படத்தை எதிர் பார்க்கவில்லை. படம் முடிந்து வெளியில் வரும் பொழுது ஒரு சீரியல் பார்த்த அனுபவமே மிஞ்சியது.

நல்ல வேலை நான் என்ன புண்ணியம் செஞ்சேனோ இந்த வருஷம் தியேட்டர் ல கம்மியான மொக்க படங்கள் தான் பாத்திருக்கேன். இத அப்டியே maintain பண்ணு டா சுனா பானா.




Posted on முற்பகல் 6:47 by Elaya Raja

No comments

வியாழன், 27 டிசம்பர், 2012

கதை 

ஆதிக்காடு என்ற மலையோர கிராமத்துக்குள் புகுந்து அடிக்கடி உயிர்சேதம் செய்யும் கொம்பன் என்ற காட்டு யானையை விரட்டாமல் அங்கு வாழும் மக்களை விரட்டப் பார்க்கிறது அரசாங்கம். அதனால் அரசாங்கத்தின் உதவியை உதறிவிட்டு தங்களை தாங்களே பாதுகாத்துக்கொள்ள காட்டு யானைகளை விரட்டுவதற்கு பயிற்சிப் பெற்ற கும்கி யானை ஒன்றினை ஏற்ப்பாடு செய்ய முடிவெடுக்கிறார்கள் ஊர்மக்கள். கும்கி யானையை கொண்டுவர வேண்டிய நபர் தன் குடும்ப பிரச்சனையால் வர முடியாமல் போக அவர் வரும் வரை ஊர் மக்களை சமாளிக்க கும்கி யானை என்று பொய் சொல்லி கோவில் யானை மாணிக்கத்துடன் ஊருக்குள் நுழைகிறார்கள் விக்ரம் பிரபு, தம்பி ராமையா மற்றும் ஒரு உதவியாளர். வந்த இடத்தில ஊர் தலைவரின் மகள் லக்ஷ்மி மேனனை கண்டதும் காதலில் விழும் விக்ரம் பிரபு அங்கேயே தங்க முடிவெடுத்து கோவில் யானையை கும்கி யானையை மாற்ற முயற்சிக்கிறார். அவரின் முயற்சி பலித்ததா..? கோவில் யானை மாணிக்கம் கொம்பன் என்ற காட்டு யானையை கொன்று ஊர் மக்களை காப்பாற்றியதா...? விக்ரம் பிரபுவின் காதல் கை கூடியதா...? என்ற கேள்விகளுக்கு விடையே கும்கி....


நடிப்பு 

நடிகர் திலகம் வீட்டில் இருந்து கிளம்பி இருக்கும் விக்ரம் பிரபு முதல் படம் என்று சொல்ல முடியாத அளவிற்கு தன் கதாபாத்திரத்திற்கு உயிரூட்டிருக்கிறார். ஆனால் நடிப்பதற்கு பெரிதும் வாய்ப்பில்லாத காட்சி அமைப்புகள் தான் அவருக்கு. பாகனாக அவர் தன் யானை மீது காட்டும் பாசமும் தந்தங்களை பிடித்து கொண்டு தண்டால் எடுப்பதும் அவரை பாகனகவே நம் கண் முன் நிறுத்துகிறது. ஊர் தலைவர் மகள் அல்லியாக சுந்தரபாண்டியனில் மிகை இல்லாத தன் நடிப்பாலும் அழகாலும் நம் மனம் கவர்ந்த லக்ஷ்மி மேனன். வித்தியாசமான சிகை அலங்காரமும் ஆடை உடுத்தாலும் அவரின் முந்தைய படத்திலிருந்து வேறுபடுத்திக் காட்டுகிறது. இவருக்கும் நடிப்பதற்கு பெரிய வாய்ப்பில்லை என்றாலும் கிடைத்த காட்சிகளை நன்றாக பயன்படுத்திருக்கிறார். பிரபு சாலமன் கதையை விட பெரிதும் நம்பி இருப்பது தம்பி ராமையாவை தான் போலும் என என்னும் அளவிற்கு அவருக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்திருக்கிறார். நிறைய காட்சிகளில் சிரிக்க வைக்கிறார். சில இடங்களில் பேசிய வசனங்களையே மீண்டும் மீண்டும் பேசி வெறி ஏற்றுகிறார். பெரும்பாலும் அவர் பேசும் வசனங்கள் எல்லாம் மைண்ட் வாய்ஸ் இல் தான் ஓடுகிறது. நாயகனை விட இவர் பேசும் வசனங்கள் தான் அதிகம். ஊர் தலைவராக வருபவரின் நடிப்பும் நன்றாகவே இருக்கிறது. மாணிக்கத்தின் ( யானை) நடிப்பும் கச்சிதம்.


பிடித்தவை 

1. மாணிக்கம் என்ற யானையை பயன்படுத்தி சில காட்சிகளை நன்றாக அமைத்திருப்பது. உதாரணமாக தண்ணிக்குள் விழ போகும் லக்ஷ்மி மேனனை யானை தாங்கி பிடிக்கும் காட்சி. பலரது கைதட்டல்களை பெற்றது.

2. இமானின் பாடல்களும் பின்னணி இசையும். மைனாவை விட இதன் பாடல்கள் என்னை மிகவும் கவர்ந்தன.

3. சுகுமாரின் ஒளிப்பதிவு. படத்தின் நாயகன் இவர் தான் என்று அடித்து சொல்லலாம். அந்த அளவிற்கு படத்திற்கு பலம் சேர்த்திருக்கிறார். குறிப்பாக சொல்லிட்டாளே பாடலில் அருவியை படமாக்கிருக்கும் காட்சி. பலத்த பாராட்டுக்கள்.

4. தம்பி ராமையாவின் நகைச்சுவை. டைமிங் வசனங்களால் நம்மை பல இடங்களில் ரசிக்க வைக்கிறார். மைனாவை விட இதில் அவரின் பங்கு அதிகம்.


பிடிக்காதவை 

1. விக்ரம் பிரபு காதலித்துக் கொண்டே இருப்பது. "சீக்கிரம் போய் லவ் பண்றேன்னு சொல்லுங்க பாஸ்" என்று நாம் பொலம்பும் அளவிற்கு காதலித்துக் கொண்டே இருக்கிறார்.

2. கொம்பன் என்ற காட்டு யானைக்கு பில்டப் கொடுத்து கொண்டே இருப்பது.

3. என்ன தான் ரசிக்கும் படி இருந்தாலும் தம்பி ராமையா பேசிக்கொண்டே இருப்பது நம்மை பொறுமை இழக்க செய்கிறது சில இடங்களில். அதுவும் எல்லா வசனங்களும் மைண்ட் வாய்ஸ்இல் ஓடுவது நம்மை சலிப்படைய செய்கிறது.


4. முதல் பாதியில் இருந்த விறுவிறுப்பு இரண்டாம் பாதியில் இல்லாமல் போவது.

5. எப்ப வரும் எப்ப வரும் என்று நாம் எதிர்ப்பார்த்து கிடக்கும் கொம்பன் என்ற காட்டு யானைக்கும் மாணிக்கம் என்ற கோவில் யானைக்கும் நடக்கும் சண்டை காட்சி இறுதியில் சப்பென்று முடிவது.

ஆடியன்ஸ் ரெஸ்பான்ஸ்

பாடல் காட்சிகளிலும் நகைச்சுவை காட்சிகளிலும் கைதட்டல்கள் நிறையவே கேட்டன. இரு யானைகளுக்கு இடையிலான சண்டை காட்சியை ஏதோ பெரிய ஹீரோ சண்டை செய்வதை போல ஆரவாரத்துடன் ரசித்தார்கள்.

கடைசியா ஒரு வார்த்தை 

மைனா அளவிற்கு நம் மனதை பாதிக்கவில்லை என்றாலும் கொடுத்து காசுக்கு நம்மை திருப்திபடுத்திருக்கிறது இந்த கும்கி.


Posted on முற்பகல் 7:06 by Elaya Raja

No comments

திங்கள், 24 டிசம்பர், 2012

கதை

சின்ன புள்ளையா இருக்கும் போது friends ah  இருக்குற ஜீவா, சமந்தா ரெண்டு பேரும் ஒரு சின்ன பிரச்சனையால பிரிஞ்சிடுறாங்க. கொஞ்சம் வருஷம் கழிச்சி ஒரே ஸ்கூல்ல மீட் பண்ணிகுற ரெண்டும் பேரும் நட்பாகி பின்பு வழக்கம் போல காதலாகுறாங்க. சின்ன ஈகோ பிரச்சனையால சண்டை போட்டு பிரியுற இவங்க கொஞ்சம் வருஷம் கழிச்சி மறுபடியும் ஒரு காலேஜ் function ல மீட் பண்ணி லவ் ரிநீவல் பண்றாங்க. அப்புறம் மறுபடியும் சண்டை போட்டு பிரிஞ்சிடுற ஜோடி's  சேர்ந்தாங்கலா அப்டிங்கறத நீங்களே பாத்து தெரிஞ்சிகோங்க.

நடிப்பு 

சமந்தாவுக்கு சரியான படம். நடிக்க செம்ம வாய்ப்பு. நல்லா பயன்படுத்திகிட்டாங்க. அவங்க காட்டுற சின்ன சின்ன reactions சூப்பர். ரொம்ப அழகு. அதுவும் அந்த ஸ்கூல் படிக்குற பொன்னா வரும் போது அழகு, நடிப்பு ரெண்டும் அள்ளுது. (கொஞ்சம் ஓவரா புகழுறேனோ..?).  ஜீவா இத விட நிறைய படங்கள்ல நல்லவே நடிச்சி இருக்காரு. அதோட ஒப்பிட்டா இதுல நடிக்குற வாய்ப்பு பெருசா இல்லன்னு தான் சொல்லணும். சந்தானம் வழக்கமான அதே ஒன லைன் காமெடீஸ் தான். நல்லா தான் இருக்கு. ஆனா அந்த விண்ணை தாண்டி வருவாயா ரீமேக் கொஞ்சம் கடி தான். நடிச்சிருக்காங்கன்னு சொல்ற அளவுக்கு வேற யாரும் படத்துல இல்லங்க.

புடிச்சது

1. இளையராஜா பாடல்கள். ஒவ்வொரு பாட்டும் சூப்பர். 
2. சமந்தா பொண்ணு. என்னா அழகு. ஒவ்வொரு பிரேமும் அழகு. 
3. சந்தானம் காமெடி ( சில இடங்கள்ள மட்டும்)
4. வசனங்கள். நல்ல ரசிக்கும் படி தான் இருக்கு.

புடிக்காதது 

1. இளையராஜா பாடல்கள். பாட்டு நல்லா தான் இருக்கு. அதுக்காக எட்டு பாட்டா...? இந்த எட்டு பாட்டு பத்தாதுன்னு ஒரு குட்டி ரீமிக்ஸ் பாட்டு வேற. ஒரு வேல சன் மியூசிக் பாத்துட்டு இருக்கோமோனு டவுட் கூட வந்துடிச்சி. 

2. நீளநீளமான வசனங்களும் காட்சிகளும். நிஜமாவே காதலிக்குரவங்க ரொம்ப நேரம் சண்டை போடுவாங்க தான். அதுக்குனு அரை மணி நேரத்துக்கு சண்டையே போட்டுக்கிட்டு இருந்தா எப்டிங்க நைட் ஷோ ல தூக்கத்த கன்ட்ரோல் பண்றது.

3. இங்கிலிஷ்லையே dialogues வைக்குறது. இது தமிழ் படம் MR. கௌதம். அத அப்பப்ப மறந்துடுரிங்க போல.

audience ரெஸ்போன்ஸ்

படம் நல்லா இருக்கும்னு நம்பி தன் நண்பர்களையும் கூட்டி போன என்ன மாதிரி நல்லவங்க கெட்ட கெட்ட வார்த்தைல திட்டு வாங்குனாங்க அவங்க பிரிண்ட்ஸ் கிட்ட. இன்னும் கொஞ்சம் பேர் உக்கிரம் ஜாஸ்தி ஆகி சத்தம் போட்டு திட்ட ஆரம்பிச்சிட்டாங்க. 

கடைசியா கொஞ்சம் வார்த்தை

டிக்கெட் கிடைக்காம இருந்த போதே ஓடி போயிருக்கலாம். பிளாக் ல  வாங்கிட்டு போய் படத்த பாத்து இப்டி ப்ளாக் ல பொலம்ப வேண்டிய நிலைமை வந்துடிச்சி.


Posted on முற்பகல் 6:34 by Elaya Raja

No comments

வியாழன், 13 டிசம்பர், 2012

விபத்துகள் என்பவை தவிர்க்கப்பட முடியாதவை தான். ஆனால் விபத்துகள் நடப்பதற்க்கான சாத்தியங்களை நாமே ஏற்படுத்திடக்கூடாது. இரண்டு நாட்களுக்கு முன் சென்னை கந்தன்சாவடி அருகே ஒரு விபத்து. பேருந்து படிக்கட்டில் நின்று  பயணம் செய்த 4 மாணவர்களின் மீது பேருந்துக்கு முன்னால் சென்று கொண்டிருந்த லாரி மோதியதில் ஒரு மாணவன் உயிரிழந்தான். மீதி 3 மாணவர்கள் மருத்துவமனையில் சிகிச்சை பெறுகிறார்கள். 10 நாட்க்களுக்கு ஒருவர் சென்னையில் விபத்தின் மூலம் உயிரிழக்கிறார் என்கிறது ஒரு புள்ளிவிவரம். இந்த விபத்தில் யார் மீது தவறு. பின்னால் நகரும் லாரியின் மீது மோதிவிடாமல் தடுக்கத் தவறிய பேருந்து ஓட்டுனர் மீதா..? பின்னால் நின்ற பேருந்தை கவனிக்காமல் லாரியை இயக்கிய லாரி ஓட்டுனர் மீதா...? அல்லது படிக்கட்டில் நின்றபடி பயணம் செய்த மாணவர்கள் மீதா..? 70 பேர் பயணம் செய்யக்கூடிய பேருந்தில் 120 பேரை ஏற்றிய நடத்துனர் மீதா..?



குறிப்பிட்ட சில ஏரியாக்களில் பேருந்து போக்குவரத்து குறைவாக இருப்பதே இது போன்ற ஓவர் லோடு பயணங்களுக்கு காரணம். கூட்ட நெரிசலால் சிலர் படிகளில் நின்று பயணம் செய்யும் நிலைமைக்கு தள்ளப்படுகிறார்கள். சென்னையை விட கிட்டத்தட்ட 7 லட்சம் மக்கள் தொகை குறைவாக உள்ள பெங்களூரில் ஏறக்குறைய 5000 பேருந்துகள் இயக்கப்படுகின்றன. ஆனால் சென்னையில் வெறும் 3607 பேருந்துகள் மட்டுமே இயக்கபடுகின்றன. பேருந்து கட்டணத்தை மட்டுமே ஏற்றிக்கொண்ட அரசாங்கம் பேருந்துகளின் எண்ணிக்கையை ஏற்ற தவறிவிட்டது. படியில் பயணம் செய்து மரணம் தேடிக்கொள்ளும் வேலையை சில மாணவர்கள் தானாகவே செய்கிறார்கள். பேருந்து நிற்கும் பொழுது ஏறமாட்டார்கள். பேருந்து கிளம்பியதும் ஓடிப்போய் படியில் ஏறிக்கொள்வதை ஒரு ஹீரோயிசம் என்றே எண்ணிக்கொள்கிறார்கள் . பருவத்தில் இதுபோன்று மாணவர்கள் செய்வது சகஜம் தான். அதற்காக பாதுகாப்பை மறந்துவிடலாமா..? 

இது போன்ற விபத்துகளை அரசாங்கம் கொண்டுகொள்ளமலா இருக்கிறது என்று உங்களுக்கு தோன்றலாம். கண்டுகொண்டுதான் இருக்கிறது. இரண்டு நாட்க்களுக்கு முன் நடந்த இந்த விபத்தினால் படியில் பயணம் செய்யும் பயணிகளை பிடித்து அபராதம் வசூலிக்கிறார்கள். இதற்காவே முக்கியமான பேருந்து நிலையங்களில் 3 போலீசார்கள் நிறுத்தப்பட்டிருக்கிறார்கள். கல்லூரிகளும் பள்ளிகளும் மாணவர்களுக்கு தனியாக பேருந்து இயக்கம் படி அரசாங்கத்தை கூறி இருக்கின்றன. மகளிர் பேருந்துகளின் எண்ணிக்கையை அதிகரிக்கப் போவதாய் அறிவிக்கபட்டிருக்கின்றன. 

இதற்க்கு முன்பும் இது போன்று நிறைய விபத்துகள் நடந்திருக்கின்றன. அரசாங்கம் அப்போது இது போன்ற முன்னேர்ப்பாடுகளை செய்யவில்லையா என்ற எண்ணம் உங்களுக்கு எழலாம். முன்னேர்ப்பாடுகளை திட்டமிடும் அரசாங்கம் அதை செயல்படுத்தும் விதத்தில் தோல்வி பெறுவதே இது போன்ற விபத்துகள் தொடர்வதற்கு காரணம். பள்ளி பேருந்து ஓட்டையில் இருந்து விழுந்து ஒரு சிறுமி உயிரிழந்ததும் எல்லா பள்ளிகளின் பேருந்துகளும் சரியான நிலையில் இருக்கிறதா என்று ஆராய்ந்தன. இன்னும் இந்த சோதனை நடைமுறையில் இருக்கிறதா என்பது கேள்விக்குறியே. இதுபோலவே எல்லாவற்றிலும் நடக்கிறது. முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கை என்பது இங்கு அந்த விபத்தின் வீரியம் மக்களிடையே குறையும் வரை மட்டுமே மேற்கொள்ளப்படுகிறது. இதே போக்கு இந்த முறையும் நீடிக்குமே ஆனால் இது போன்ற விபத்துகளும் இங்கே தொடர்ந்து கொண்டே தான் இருக்கும்.

Posted on முற்பகல் 6:39 by Elaya Raja

1 comment

புதன், 12 டிசம்பர், 2012


அபூர்வ ராகத்தில் பிறந்த எங்கள் அதிசய பிறவியே...
எளிமை என்ற சொல்லின் எஜமானே...!
வியர்வைத்துளிகளை விதைத்து வெற்றிகளை ருசித்த வீரா..!
எதிரிகளைக்கூட ஏற்றிவிடத் துடிக்கும் எந்திரனே...!
தலைவா என்று உன்னை அழைப்பதில் தலைக்கனம் கொள்கிறோம் நாங்கள்...!
திரையில் உன் பிம்பம் காணும் பொழுதெல்லாம் தித்திக்கும் எங்கள் நிமிடங்கள்...!
கைவிரல் அசைத்து நீ வார்த்தைகள் உதிக்கும் அழகில் வசியம் பெறும் உன்னை வாசிக்கும் எங்கள் விழிகள்..!
அகவை உனக்கு அறுபதை தாண்டினாலும் அழகு தான் நீ என்றும் எங்களுக்கு...!
மறுபிறவி ஒன்று இருந்தால் மன்னன் நீ மீண்டும் வர வேண்டும்..!
எங்கள் மனங்களை ஆள வேண்டும்...!!
இனிய பிறந்த நாள் வாழ்த்துக்கள் தலைவா..!!

Posted on முற்பகல் 2:07 by Elaya Raja

1 comment

திங்கள், 10 டிசம்பர், 2012

நறுக்குத் தெறிக்கும் வசனங்களால் என்னை ரசிக்க வைத்த திரைப்படம். செத்து மடியும் மீனவ சமுதாயத்துக்காக திரையில் கொஞ்சமேனும் முயற்சி செய்திருக்கும் ஒரு திரைப்படம். வெறும் வியாபாரத்திற்காக இந்த கருவை கையாண்டு இருப்பினும் படம் பார்க்கும் அந்த நிமிடங்கள் நம்மில் ஒரு கேள்வியை இந்த திரைப்படம் ஏற்படுத்தி இருக்கிறது. வாழ வழி தேடிச் செல்லும் மீனவன் வாழ்வை தொலைத்து விடுகிறான். காலம் காலமாக நாம் செய்திதாள்களில் படித்து வரும் ஒரு விஷயம். ஆம் நமக்கு வெறும் விஷயம் என்ற அளவோடு முடிந்து விடுகிறது. கண்ணீர் துளிகள் மட்டுமே அவர்களின் காலம் முழுவதும் கூடவே வருகிறது. அந்த வலியை இந்த திரைப்படம் முழுவதும் பதிவு செய்யவில்லை என்றாலும் எடுத்துக் கொண்ட முயற்சி பாராட்டும் படி இருக்கிறது..



விஷ்ணு கொடுத்த கதா பாத்திரத்திற்கு நிறைவு கொடுத்திருக்கிறார். குடித்துவிட்டு அலைவதாகட்டும் திருந்தி மீனவனாக மாற துடிப்பதாகட்டும் நடிப்பு கச்சிதம்.  சுனைனா, சரண்யா பொன்வண்ணன், "பூ" ராம், தம்பி ராமையா, வடிவுக்கரசி, பாண்டி அனைவரின் நடிப்பும் காட்சிகளின் சுவாரசியத்திற்கு கூடுதல் பலம். சமுத்திரக்கனி சில காட்சிகளே வந்தாலும் அவரின் நடிப்பும் பேசும் வசனங்களும் படம் முடிந்த நாம் மனதில் நிற்கின்றன..

பாடல்களும் அவை படமாக்கப்பட்ட விதமும் அருமை. குறிப்பாக " யார் வீட்டு மகனோ" ," பர பர" ஆகிய பாடல்கள். ஒளிப்பதிவும் படத்திற்கு கூடுதல் பலம். சில காட்சிகள் நம்மால் யூகிக்கும் படியே இருப்பது குறையே. சீனு ராமசாமி எடுத்து கொண்ட களமும் அதை சொல்லி இருக்கும் விதமும் அவரின் அடுத்த படம் பற்றிய எதிர்ப்பார்ப்பை தூண்டி இருக்கிறது... சுனைனா வயதானதும் நந்திதா தாஸாக மாறுவது தான் கடைசி வரை எனக்கு நெருடலாகவே இருந்தது.. அது எப்டிங்க...? 

Posted on முற்பகல் 7:25 by Elaya Raja

No comments

வித்தியாசமான தலைப்பினால் என்னில் ஒரு எதிர்பார்ப்பை ஏற்படுத்திய திரைப்படம். தலைப்பை வைத்து நிச்சயம் படமும் ஒரு வித்தியாசமான கதைகளத்துடன் இருக்கும் என்று எதிர்பார்த்தேன். என் எதிர்பார்ப்பை முழுவதுமாக நிவர்த்தி செய்தது இந்த "நடுவுல கொஞ்சம் பக்கத்த காணோம்" திரைப்படம். மிகவும் எளிமையான கதைக்களம். ஆனால் அதை சொல்லி இருக்கும் விதம் நிச்சயம் ரசிக்கும்படியே உள்ளது.



திருமணத்திற்கு இன்னும் இரண்டு நாட்களே இருக்கும் தருணத்தில் நண்பர்களோடு கிரிக்கெட் விளையாட செல்லும் நாயகன் கால் இடறி கீழே விழுகிறான். அப்படி விழும் பொழுது பின் தலையில் அடிபட சமீபகால நினைவுகளை மறந்து விட அதன் பின் நடக்கும் சுவாரசியங்களே நடுவுல கொஞ்சம் பக்கத்த காணோம். என்னை பொறுத்த வரை இந்த திரைப்படம் ஒரு நேர்மையான முயற்சி. திரைபடத்தின் சுவாரசியத்திற்காக எந்த வித திருப்பங்களையும் சேர்க்காமல் உண்மையாகவே நம் நண்பன் ஒருவனுக்கு இந்த நிலைமை நேர்ந்தால் என்ன செய்வோமோ அப்படியே நகர்கிறது காட்சிகள்.

நாயகனாக நடித்திருக்கும் விஜய் சேதுபதி நன்றாக செய்திருக்கிறார். அவரின் சமீபத்திய வெற்றியான பீட்சாவை போலவே இந்த படத்தையும் தன் நடிப்பால் தூக்கி நிறுத்திருக்கிறார். அவர் "என்னாச்சி.. கிரிக்கெட் விளையாண்டோம்.. நீ தானே அடிச்ச.." என்று ஒவ்வொரு முறை ஆரம்பிக்கும் போதும் நமக்கு எழும் ஒரு கோவமே அவர் நடிப்பிற்கு கிடைத்த வெற்றி எனலாம்... விஜய் சேதுபதி வரும் காட்சிகளை விட அவரின் நண்பர்களாக வரும் அந்த மூவர் வரும் காட்சிகளே அதிகம். அருமையாக செய்திருக்கிறார்கள். அதுவும் பச்சி என்கிற பாலாஜியாக வரும் நபர் காட்டும் முகபாவங்கள் சிரிப்பை வரவழைக்கின்றன... நாயகிக்கு அதிக வேலை இல்லை என்றாலும் வரும் காட்சிகளை நிறைவாகவே செய்திருக்கிறார். குறிப்பிட்டு சொல்லும்படியான காட்சிகள் ஏராளம்.. Reception காட்சியில் விஜய் சேதுபதி "ப்பா! யாருடா இந்த பொண்ணு.. பேய் மாதிரி இருக்கா.." எனும் போது நம்மால் சிரிப்பை அடக்காமல் இருக்க முடியவில்லை.  படமாக்கப்பட்ட location நாம் பார்த்து பழகிய இடங்கள் போலவே இருப்பதால் ஒரு படம் பார்த்த உணர்வை தராமல் சம்பவங்களை நேரில் நின்று பார்த்ததை போன்ற ஒரு உணர்வே தோன்றியது. ஒளிப்பதிவும் கனகட்சிதம். சின்ன சின்ன timing வசனங்களால் படத்தை ரசிக்க வைத்திருக்கிறார் புது முக இயக்குனர் பாலாஜி தரணிதரன். Reception காட்சியின் நீளத்தை கொஞ்சம் குறைத்திருக்கலாம். நன்றாக இருப்பினும் நம் பொறுமையை கொஞ்சம் சோதிக்கிறது அந்த காட்சிகள்.

கருத்து சொல்கிறேன் பேர்வழி என்று படம் பார்க்க வருபவர்களை கொல்லாமல் கொடுத்த காசுக்கு மனம் முழுதும் மகிழ்ச்சியுடன் வழியனுப்பி வாய்த்த இந்த "நடுவுல கொஞ்சம் பக்கத்த காணோம்" மிஸ் பண்ண கூடாத ஒரு திரைப்படம்..

Posted on முற்பகல் 5:40 by Elaya Raja

No comments

புதன், 21 நவம்பர், 2012

A.R.முருகதாஸ் இயக்கத்தில் சந்தோஷ் சிவன் ஒளிப்பதிவில் தாணுவின் பிரம்மாண்டத் தயாரிப்பில் விஜய் நடித்து வெளிவந்திருக்கும் படம் தான் "துப்பாக்கி".



ராணுவத்திலிருந்து விடுமுறைக்காக சொந்த ஊரான மும்பைக்கு வரும் விஜய்க்கு எதிர்பாராத விதமாக மும்பையில் வெடிகுண்டு தாக்குதல் நடத்தவிருக்கும் தீவிரவாதிகள் பற்றி தெரியவருகிறது. விஜய் எப்படி தீவிரவாதிகளின் சதிசெயல்களை முறியடித்து மும்பை மக்களை காப்பாற்றி வில்லனை வெற்றி கொள்கிறார் என்பதே "துப்பாக்கி" திரைபடத்தின் கதை..

கதையை படித்ததும் " யோவ்! இத தான்யா விஜய்காந்த் ரொம்ப நாளா பண்ணாரு.." னு நீங்க கேக்கலாம். இரண்டுக்கும் வித்தியாசம் உள்ளது. விஜயகாந்த் பாகிஸ்தான் தீவிரவாதிகளை தமிழில் பேசியே கொல்லுவார். விஜய் ஹிந்தியில் பேசி அப்புறம் கொல்கிறார். இதனால் சாவது என்னமோ நாம் தான். 

விஜய் கொடுத்த வேலையை கச்சிதமாய் செய்திருக்கிறார். நடிப்பிலும் சற்று மெருகேறியிருக்கிறார். பாடல் காட்சிகளிலும் சண்டை காட்சிகளிலும் வழக்கம் போல நன்றாகவே செய்திருகிறார். சில காட்சிகளில் ஸ்டைலாகவும்  தெரிகிறார் ஆடை வடிவைமைப்பாளர் உதவியால். காஜல் மிக அழகாக இருக்கிறார். ஆனால் மிக குறைவான காட்சிகளே. அதிலும் லூசு பெண்ணாகவே வருகிறார். அவருக்கு கொடுக்கப்பட்டிருக்கும் பின்னணி குரல் சற்றும் பொருந்தவில்லை. சத்யன் மற்றும் ஜெயராம் இருவரும் சில காட்சிகளில் சிரிக்க வைக்கிறார்கள். வில்லனாக வரும் வித்யுத் நன்றாக செய்திருக்கிறார். அவருக்கு கொடுக்கப்பட்டிருக்கும் முக்கியத்துவம் படத்தின் விறுவிறுப்புக்கு உதவியிருக்கிறது. சில காட்சிகள் லாஜிக் இல்லாமல் இருந்தாலும் படத்தின் விறுவிறுப்பு அதை மறக்கடிக்கிறது.


சந்தோஷ் சிவன் ஒளிப்பதிவு படத்திற்கு ஒரு ரிச்னெஸ் கொடுத்திருக்கிறது. சண்டை காட்சிகள் ரசிக்கும் படி படமாக்கபட்டிருக்கின்றன. பாடல் எடுக்கப்பட்ட விதம் நன்றாக இருப்பினும் தேவை இல்லாத இடங்களில் வருவதால் இடை செருகலாகவே தெரிகின்றன.ஹாரிஸ் ஜெயராஜ் இன்னும் எத்தனை படங்களுக்கு அவரின் முந்தைய படங்களின் பாடல்களையே கொடுப்பார் என்று தெரியவில்லை.படத்தின் நீளத்தை இன்னும் கொஞ்சம் குறைத்திருந்தால் நன்றாக இருந்திருக்கும். படத்தின் பல காட்சிகள் இது ஹீரோ படமல்ல இயக்குனரின் படமென சொல்லாமல் சொல்கிறது. ஏழாம் அறிவில் சற்று சறுக்கிய முருகதாஸ் துப்பாக்கி படத்தின் மூலம் விட்ட இடத்தை பிடித்து விட்டார். 

விஜய் இது போன்ற விறுவிறுப்பான படங்களாக தேர்ந்தெடுத்து நடிக்கும் பட்சத்தில் அசைக்க முடியாத ஒரு நிலையான இடத்தை பிடிப்பார் என்பது உறுதி. ஆகமொத்தம் துப்பாக்கி ஒரு பக்கா action entertainer.

Posted on பிற்பகல் 8:29 by Elaya Raja

1 comment

வியாழன், 15 நவம்பர், 2012

புது வருட காலண்டர் வந்ததும் எல்லாரும் முதல பாக்குறது தீபாவளி எப்பனு தான். குழந்தைங்க புது சட்டையும் பட்டாசும் கிடைக்கும்னு பாப்பாங்க. வேலை பாக்குறவங்க லீவ் எத்தன நாள் கிடைக்கும்னு பாப்பாங்க. குடும்பத்தலைவிகள் பலகார சீட்டு போடணும்னு பாப்பாங்க. இப்படி எல்லா தரப்பினரக்கும் ஒரு முக்கியமான நாளா தீபாவளி வருஷா வருஷம் இருந்துட்டு வருது. அந்த வரிசையில இந்த வருஷம் வந்த தீபாவளி எப்படி இருந்தது...??



தீபாவளினா எல்லாருக்கும் முதல ஞாபகம் வரது பட்டாசு தான். அந்த பட்டாசு தயாரிப்புல ஒவ்வொரு வருசமும் விபத்துகள் சகஜமா நடக்குது. இந்த வருஷம் சிவகாசில நடந்த வெடி விபத்துல 52 பேர் இறந்து போனாங்க. லைசென்ஸ் முடிஞ்சி போன அந்த கம்பெனி மூலமா இந்த வருசத்தோட ஒரு பெரிய விபத்து தமிழ்நாடுல அங்க நடந்தது. இந்த விபத்தால லைசென்ஸ் இல்லாத நிறைய கம்பெனிகள் மூடப்பட்டதால இந்த வருஷம் பட்டாசு விலையெல்லாம் ரொம்ப ஜாஸ்தியாவே இருந்தது. ஆனாலும் காச கரியாக்க ரெடியா இருந்த எல்லாரும் விலைய பத்தி எல்லாம் கவலைபடாம வெடிச்சி தள்ளிட்டாங்க. சில இடங்கள்ல பட்டாசு வெடிச்சதுல விபத்துக்கள் நடந்திருக்கு.

அடுத்தது நம்ம குடிமகன்கள். இவங்களுக்கு தீபாவளினா சரக்கு மட்டும் தான். போன வருஷம் 180 கோடி வசூல் பாத்த நம்ம கவர்ன்மென்ட். இந்த வருஷம் 270 கோடி வசூல் பாத்திருக்காங்க. குடிமகன்கள் சரக்கு கிடைக்காம ஏமாந்து போக கூடாதுன்னு ஸ்டாக் நிறைய இறக்குமதி பண்ணிருக்காங்க. இந்த முன்னேர்பாட்டைஎல்லம் கவர்மென்ட் மத்த துறைகள்யும் காட்டினா கொஞ்சம் நல்லா இருக்கும். ஆக மொத்தம் நம்ம குடிமகன்கள பொறுத்த வரைக்கும் இந்த வருட தீபாவளி ஒரு சிறந்த தீபாவளி.

அடுத்தது சினிமா ரசிகர்கள். இந்த வருட தீபாவளிக்கு மூன்று படங்கள். இதுல பெரிய பட்ஜெட் படம் துப்பாக்கி. படத்துக்கு நேர்மறையான விமர்சனங்கள் தான் வருது. இந்த படத்துக்கு நிறைய பேருக்கு டிக்கெட் கிடைக்காம சிம்பு நடிச்ச போடா போடி போயிருக்காங்க. அப்படி போடா போடி போய்ட்டு வந்து என் நன்பன் ஒருத்தன் பைத்தியம் பிடிச்சி ரோட்ல திரியுறான். இது ஒவ்வொரு வருசமும்  நடக்குற விஷயம் தான். அம்மாவின் கைபேசி வழக்கம் போல தங்கர் பச்சானின் உணர்வு பூர்வமான படம் தான்(நான் இன்னும் எந்த படமும் பாக்கல  பாஸ்).

ஆக மொத்தம் இந்த வருட தீபாவளியும் வழக்கமான தீபாவளி போன்று மகிழ்ச்சியையும் சந்தோசத்தையும் பாரபட்சம் பாக்காம எல்லாருக்கும் கொடுத்துட்டு போயிருக்கு. இதே போல ஒரு மகிழ்ச்சியான தீபாவளிய அடுத்த வருசமும் எதிர்பார்த்து காத்திருப்போம்..

Posted on முற்பகல் 4:05 by Elaya Raja

No comments

புதன், 7 நவம்பர், 2012

தீபாவளி என்றால் பட்டாசு, புது ஆடை, வகை வகையான இனிப்புகள் என்பதை போல தவிர்க்க முடியாத இன்னொன்று அன்று ரிலீசாகும் புது படங்கள். சிலருக்கு அன்று எதாவது ஒரு புது படத்தை பார்த்தால் மட்டுமே தீபாவளி கொண்டாடியது போல இருக்கும். அந்த அளவிற்கு திரைப்படங்கள் நம் பண்டிகை நாட்களை தன் வசம் வைத்திருக்கிறது. முன்பெல்லாம் பண்டிகை நாட்களில் 5 அல்லது 6 திரைப்படங்கள் வரும். அந்த காலம் எல்லாம் போய் இன்று 2 படங்கள் வந்தாலே பெரிது என்றாகிவிட்டது. காரணம் தியேட்டர் பற்றர்க்குறை. ஒரு படத்தையே பல தியேட்டர்களில் ரிலீஸ் செய்து முதல் ஒரு வாரத்திற்குள் கல்லா கட்ட நினைக்கிறார்கள் தியேட்டர் அதிபர்களும் திரைப்பட தயாரிப்பாளர்களும். விளைவு படம் ரிலீசான பத்தே நாட்களில் பாதி தியேட்டர்களில் இருந்து ஓடி விடும்.இந்த புதிய டிரண்டில் இந்த வருட தீபாவளிக்கு ரிலீசாகும் திரைப்படங்கள்: துப்பாக்கி, போடா போடி, அம்மாவின் கைபேசி.. இழுப்பறியில் இருந்த தீபாவளி லிஸ்ட் படங்களில் சில படங்கள் கழண்டு கொள்ள இறுதியாக இந்த மூன்று படங்களும் அதிகாரபூர்வமாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த மூன்று படங்கள் பற்றிய சிறு முன்னோட்டம்..

துப்பாக்கி:
விஜய் - முருகதாஸ் - சந்தோஷ் சிவன் - தாணு என்று பெரும் புள்ளிகள் ஒன்று சேர்ந்துள்ளதால் படத்திற்கு  எதிர்ப்பார்ப்பு எகிறிக்கிடக்கிறது. ராணுவ வீரன் சம்மந்த பட்ட கதை என்பதால் ஆக்சன் காட்சிகளுக்கு பஞ்சம் இருக்காது. 


விஜய் ரசிகர்களை துப்பாக்கி முழுத்திருப்தி படுத்தும் என எதிர்பார்க்கபடுகிறது.முருகதாஸ் படங்களில் ஏழாம்  அறிவு மட்டுமே கலவையான விமர்சனங்களை எதிர்கொண்டது. அது தவிர்த்து மற்ற அனைத்தும் வெற்றி படங்களே என்பதால் முருகதாஸ் ஏழாம் அறிவில் விட்ட இடத்தை துப்பாக்கி படத்தின் மூலம் பிடிப்பார் என்று நம்பலாம். 

போடா போடி:
நீண்ட நாட்களாய் தயாரிப்பில் இருந்த படம். சிம்புவை மட்டுமே தன் அடையாளாமாய் கொண்டு வரும் படம். முழுக்க முழுக்க பிரெஷ் டீம். சரத்குமார் மகள் வரலக்ஷ்மி தான் படத்தின் நாயகி. சிம்புவின் நண்பரே இயக்குனர். பாடல்கள் ஹிட்டாகி உள்ளதால் படம் பற்றிய எதிர்ப்பார்ப்பு ஏறி உள்ளது. 



துப்பாக்கி தவிர்த்து வேறு பெரிய படங்கள் போட்டிக்கு இல்லாததால் படத்திருக்குன்டான வெற்றி வாய்ப்பு கணிசமாக உள்ளது. விண்ணை தாண்டி வருவாயா படத்திற்கு பிறகு சிம்புவிற்கு வேறு வெற்றி படங்களே அமையவில்லை. போடா போடி சிம்புவிற்கு வெற்றி படமாக அமையுமா என்பதை பொறுத்திருந்து பார்ப்போம்.

அம்மாவின் கைபேசி: 
பள்ளிகூடத்திற்கு பிறகு தங்கர் பச்சன் இயக்கிய களவாடிய பொழுதுகள் இன்னும் ரிலீசாகத நிலையில் தன் அடுத்த படத்தை இயக்கி வெளீட்டிர்க்கு தயாராக வைத்துள்ள படம் தான் அம்மாவின் கைபேசி. 



அழகி படத்திற்கு பிறகு தங்கர் பச்சன் இயக்கிய அனைத்து படங்களும் நல்ல விமர்சனங்களை பெற்றதே தவிர வியாபார ரீதியாக அழகி தவிர எந்த படமும் ஓடவில்லை. இருப்பினும் நல்ல கதைகளை மட்டுமே படம் எடுப்பேன் என்ற தங்கர் பச்சனின் கொள்கைக்கு கொஞ்சமும் பங்கம் ஏற்படுத்தாத படமாகத்தான் அம்மாவின் கைபேசி வந்துள்ளதாம். நல்ல விமர்சனங்களை தாண்டி வியாபார ரீதியாக படம் வெற்றி பெறுமா என்பதை தீபாவளி வரும் வரை பொறுத்திருந்து பார்ப்போம்.

Posted on முற்பகல் 4:27 by Elaya Raja

No comments

செவ்வாய், 6 நவம்பர், 2012

சமீபகால படங்களில் வித்தியாசமான முயற்சியோடு வெளிவந்து மக்கள் மத்தியில் நல்ல வரவேற்ப்பை பெற்றுள்ள படம்.. நிச்சியமாக இது ஒரு நல்ல முயற்சியே.. படம் முடிந்து நாம் யோசிக்கும் போது சாதாரண கதையே என்று தோன்றும்.. ஆனால் அதை ரசிக்கும் படி சொல்லி இருக்கும் விதத்தில் வெற்றி பெற்றிக்கிறது பீட்சா டீம்..!

பீட்சா கடையில் வேலை பார்க்கும் ஹீரோ தான் காதலிக்கும் பெண்ணோடு லிவிங் டுகெதர் முறையில்  வாழ்கிறான்.. பேய் நாவல் எழுதும் முயற்சியில் இருக்கும் ஹீரோயின் பேய் கதைகளை சொல்லி ஹீரோவை  பயமுறுத்தி வைத்திருக்கிறாள் .. இது போதாது என்று பேய் பிடித்த தன் முதலாளியின் மகளை அவரது வீட்டில் கண்டு பயம் கொள்கிறான் ஹீரோ... இது போன்ற சுழலில் பீட்சா டெலிவரி செய்ய போகும் ஒரு வீட்டுக்குள் தனி ஆளாய் மாட்டிகொண்டு அவன் எதிர்கொள்ளும் அமானுசியங்களும் அந்த அமானுசியங்களுக்கு உண்டான விடையுமே பீட்சா...


ஹீரோ ஹீரோயின் இடையிலான காதல் காட்சிகள் புதுமையாக இருந்த போதும் ஒரு உயிர்ப்பே இல்லாத போன்ற உணர்வு... ஒன்றும் இல்லாத காட்சிகளை கூட அழகான வசனங்கள் மட்டுமே  ரசிக்க வைக்கின்றன.. உதாரணமாக  அந்த வயதான முதியவரிடம் கடை ஊழியர் ஆர்டர் எடுக்கும் போது வரும் வசனங்களும் ஹீரோ தன் சாகக்களோடு தண்ணி அடிக்கும் போது வரும் வசனங்களும் ரசிக்கும் படி இருக்கின்றன... முதல் முப்பது நிமிட காட்சிகள் தேமே என்று போனாலும் ஹீரோ அந்த பூட்டிய வீட்டுக்குள் மாட்டிகொண்ட பின்பு காட்சிகள் ரெக்கை கட்டிகொள்கின்றன... கிட்டத்தட்ட நாற்ப்பது நிமிட காட்சிகள் ஹீரோவும் டார்ச் லைட் மட்டுமே.. ஆனாலும் நம்மை போர் அடிக்காத வண்ணம் காட்சிகள் அமைக்கபட்டிருக்கின்றன... ஒளிப்பதுவும் பின்னணி இசையும் பீட்சா வை தூக்கிப்பிடித்திருக்கின்றன... 

ஒரு வேலை இப்படி இருக்குமோ ஒரு வேலை அப்படி இருக்குமோ என்று யோசிக்க வைத்து கடைசியில் நாம் கொஞ்சம் கூட யோசிக்காத வண்ணம் படத்தை முடித்திருப்பதே அறிமுக இயக்குனர் கார்த்திக் சுப்புராஜ் இன் வெற்றி எனலாம்...  ஒரு குத்து பாட்டு இல்ல ஒரு fight இல்ல எவளோ ஏன் நம்ம சந்தானம் கூட இல்ல ஆனாலும் படம் நம்மை போர் அடிக்காம கொடுத்த காசுக்கு முழு திருப்தி கொடுத்திருக்கு.. Well done Pizza team...!!

Posted on முற்பகல் 6:38 by Elaya Raja

No comments

செவ்வாய், 21 ஆகஸ்ட், 2012

* தலைமுறை பல தாண்டியும் தன்னிலை மாறாத 
  எம் தமிழன்னையே...!
* காலமெனும் ஓடையில் கரைந்து போன 
  பல பழமைகளுக்கு இடையிலும் 
  உன் பளபளப்பு இன்னும் குறையவில்லையே...!!
* கல் தோன்றா மண் தோன்றா காலத்திற்கு 
  முன் தோன்றிய உன்னில் கருத்தரிக்க 
  நாங்கள் எத்தனை தவம் செய்திருக்க வேண்டும்...!!
* உன்னை உச்சரிக்கும் பொழுது நாவில் எழும் 
  தித்திப்பை மிஞ்சும் இனிப்புப்பண்டமும் 
  உண்டோ வேறெங்கும்..!!
* உன்னோடு காதலாகிதான் எம் முன்னோர்கள் 
  அளித்துச் சென்றார்கள்   சில 
  நல்லொழுக்க இலக்கியங்களை...!!
* தன்னை நாடும் வறியவர்க்கு 
  வாழ்வளிக்கும் வள்ளல் நீ..!
  ஆனால் சகட்டு மேனிக்கு சிலர்
  பிதற்றுகிறார்கள் இங்கே..!!
* அழிந்து வருகிறாயாம் நீ...!!
  கரைந்து போகிறதாம் உன் சிறப்பு...!!
  எத்தனை மூடத் தனம் வேண்டும்
  இதனை உரைப்பதற்கு...!!
* இன்றும் உன்னில் கவிதை பேசினால் 
  கைதட்டல்கள் வானைப் பிளக்கும்...!!
  கூட்டம் மயிர்கூச்செறியும்...!!
* அயல் மொழி வந்துவிட்டால் 
  எங்கள் உயிர்மொழி நீ 
  இறந்து விடுவாயா என்ன..?
* காலத்தால் நீ நிச்சயம் மாறப்போவதில்லை..
  ஆனால் காலத்தை மாற்றிக்காட்டியவள் நீ..!!
  உன் கம்பீரத்தின் நிழலில் தான் நாங்கள் எல்லோரும்...!!
* எங்கும் நீயே...!! எங்கள் தமிழ் தாயே...!!

Posted on முற்பகல் 6:48 by Elaya Raja

1 comment

வியாழன், 16 ஆகஸ்ட், 2012



ஆகஸ்ட் 15 - எத்தனையோ இந்தியர்கள் அரும்பாடுபட்டு பெற்றுக் கொடுத்த ஒரு வெற்றி தினம்.. அடிமைத் தீயில் வெந்து உழன்ற இந்தியர்கள் இதயங்களில் மகழ்ச்சி ஊற்றினை பெருகச் செய்த தினம்.. ஆனால் இன்றைய தலைமுறையினரைப் பொறுத்தமட்டில் இது அவர்களுக்கு இன்னும் ஒரு விடுமுறை நாள் என்ற அளவில் மட்டுமே அறியப்படுகிறது. அவர்களின் சுதந்திரத் தினம், தொலைக்காட்சிகள் ஒளிபரப்பும் புதுப்படங்களிலும், நடிகர் நடிகைகளின் நேர்காணலின் மூலம் மட்டுமே கொண்டாடப்படுகிறது...!

தண்ணீரின் அருமை தாகத்தின் போதுதான் புரியும். அதனால்தானோ என்னவோ இன்றைய தலைமுறையினருக்கு இந்த தினம் வெறும் விடுமுறை நாள் என்ற அளவோடு முடிந்துவிட்டது. அதன் பின்னால் புதைந்து கிடக்கும் பல தியாகிகளின் ரணங்களும், வலியும் அவர்களின் கவனம் பெறாமல் கரைந்து போய் விட்டன. காந்தியை இன்று எல்லோரும் நினைவில் வைத்திருப்பதே அவரின் படம் பணத்தில் இருப்பதால்தான். இல்லையேல் அவரும் என்றோ மறக்கடிக்கப்பட்டிருப்பார். 


ஆங்கிலேயர்கள் நமக்கு பூட்டி இருந்த அடிமை விலங்கை உடைத்தெறிந்துவிட்டு நமக்கு நாமே அடிமை விலங்கை பூட்டிக் கொண்டு வாழ்கிறோம். எத்தனையோ ஆசைகளுடனும் கனவுகளுடனும் நம் முன்னோர்கள் நமக்கு பெற்றுக் கொடுத்த சுதந்திரம் அர்த்தம் இழந்து விட்டது. கிரிக்கெட்டில் கோப்பை வெல்லும் போதும் ஒலிம்பிக்கில் பதக்கம் வெல்லும் போதும் மட்டும் "என் தேசம், என் நாடு" என்று பெருமைபட்டு கொள்கிறோம். 

இன்றைய சூழ்நிலையில் சுதந்திரம், தேசப்பற்று இதைப்பற்றியெல்லாம் பேசுபவன் பைத்தியக்காரனாய் மட்டுமே பார்க்கப்படுகிறான். இங்கே நான் எழுதும் எழுத்துக்கள் கூட எத்தனையோ ஏளனங்களை சந்திக்கத்தான் போகின்றன. என்ன செய்வது.. நம்மை நாமே ஏளனம் செய்து கொள்ளும் நிலையில் தான் நாம் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம்..

பழமை வாய்ந்த நம் பாரத நாட்டை ஏழை நாடு, ஏழை நாடு என்று இழிவுபடுத்துகின்றனர்.. கஜானாவில் பணம் இல்லை என்று கூறிகொண்டே ஸ்விஸ் வங்கியில் பணத்தை பதுக்கி வருகின்றனர் நம் நாட்டு ஊழல் பெருச்சாளிகள்.. ஏமாறுபவர்கள் இருக்கும் வரை ஏமாற்றுபவர்களும் இருப்பார்கள் என்ற வாசகம் எத்தனை உண்மை.. இன்றைய தேதியில் ஏமாற்றத் தெரிந்தவனே பிழைக்கத் தெரிந்தவன் என்றாகி விட்டது.

ஆகமொத்தம், இன்று அரசியல் ஒரு தொழிலாய் மாறிவிட்டது. எனவே சுதந்திர தினமும் ஒரு விடுமுறை நாளாய் மட்டும் பார்க்கப்படுவதில் ஒன்றும் தவறில்லை..

வாழ்க பாரதம்....??

Posted on முற்பகல் 5:49 by Elaya Raja

No comments

புதன், 8 ஆகஸ்ட், 2012



"பழையன கழிதலும் புதியன புகுதலும்" எல்லா துறைகளிலும் வரவேற்க்கவேண்டிய ஒன்று. அதற்காக புகழ் பெற்ற பழைய ஒன்றை புதுசாக்குறேன் என்று கொச்சைப்படுத்தக் கூடாதல்லவா..? அதை தான் இன்று செய்து கொண்டிருக்கிறது நம் தமிழ் சினிமா உலகம்..!!

சூடாய் உணவு சமைத்து சாப்பிடும் போது இருக்கும் சுவைக்கும்  பழைய உணவை சூடுபடுத்தி சாப்பிடும் போது இருக்கும் சுவைக்கும் நிறைய வித்தியாசம் இருக்கிறது.  பாடல்களில் ஆரம்பித்த இந்த ரீமேக் கலாச்சாரம் இன்று படங்களையும் ரீமேக் செய்ய உக்குவித்திருக்கிறது. பழைய படங்களின் தலைப்பை கூட விடமாட்டேன் என்கிறார்கள் நம்மவர்கள். 

வித்தியாசமான கதையமைப்பில் ஒரு திரைப்படம் வந்து வெற்றி அடைந்தால் அடுத்த சில வருடங்களுக்கு அதே போன்ற கதையமைப்பில் பல கோடிகளை விரயம் செய்து குப்பை படங்களாய் எடுத்துத் தள்ளி விடுவார்கள் நம் தமிழ் திரை உலகினர். நான் இதற்க்கு முந்தைய பதிவில் கூறியது போல திரையில் சொல்ல படாத நம் கதைகள் இன்னும் எத்தனையோ உள்ளன. ( அதுக்காக "உங்கிட்ட கதை இருந்த சொல்லுனு" கேக்காதிங்க...!)

ரீமேக் கலாச்சாரத்தின் ஆரம்பம் நன்றாகவே அமைந்தது. ரீமேக் பாடல்களுக்கு மக்கள் கொடுத்த ஆதரவு தான் படங்களையும் ரீமேக் செய்ய திரைத்துறையினரை துண்டியது.  ரீமேக் பாடல்களில் இப்பொழுதெல்லாம் டப்பாக்கள் உருளும் சத்தங்கள் மட்டுமே கேட்கின்றன. ஸ்ரீகாந்த் தேவா என்னும் இசை சக்கரவர்த்தி இசை கருவிகளால் பழைய பாடல்களுக்கு சமாதி எழுப்பி வருகிறார்.  ரீமேக் பாடல்கள் இப்படி என்றால் ரீமேக் படங்கள் இன்னும் மோசம். 

முதல் ரீமேக் படங்களான "நான் அவன் இல்லை" "பில்லா" படங்களின் வெற்றியே ரீமேக் மோகத்தை இன்னும் அதிகப்படுத்தியது. ஆனால் இரண்டும் எல்லை இல்லா கவர்ச்சியாலும் stylish making ஆகியவற்றால்  மட்டுமே வெற்றி பெற முடிந்தது. அதை மறந்து விட்டு ரீமேக் செய்கிறேன் என்று மொத்த கதையையும் மாற்றி துவைத்து தும்சம் செய்கிறார்கள் அந்த வெற்றி படங்களை. மாப்பிளை, முரட்டுக் காளை என்று காமெடி லிஸ்ட் இல் சேர்வதற்கு நாம் இன்றும் ரசித்து பார்க்கும் வெள்ளி விழா கண்ட பல திரைப்படங்கள் வரிசையில் காத்திருக்கின்றன. 

தமிழ் சினிமா உலகில் தலை விரித்தாடும் கதை பஞ்சத்திற்கு என்று தான் நம் படைப்பாளிகள் ஜடை பின்னி பூ வைப்பார்கள் என்று பார்ப்போம்..

அதுவரைக்கும் இந்த ரீமேக் டார்ச்சரை பொறுத்துக் கொள்ளுங்கள் மக்களே..!

Posted on முற்பகல் 2:08 by Elaya Raja

No comments

திங்கள், 6 ஆகஸ்ட், 2012

வெறும் பிரம்மாண்டமும் ஹீரோவின்  நட்சத்திர அந்தஸ்த்தும் மட்டும் ஒரு திரைபடத்தை வெற்றி படம்மாக்க முடியாது என்பதை நிருபித்திருக்கும் மற்றுமொரு திரைப்படம் தான் பில்லா 2....  படமாக்கும் நேர்த்தியில் எடுத்துக்கொண்ட சிரத்தையை படக்குழுவினர் படத்தின் கதையில் எடுத்துக்கொள்ளவில்லை. "king of opening" என்று ரசிகர்களாலும் தியேட்டர் அதிபர்களாலும் அழைக்கப்படும் "அஜித்" என்ற ஒற்றை வரி மந்திரத்தால் மட்டுமே திரைப்படம் இரண்டு வாரங்கள் மட்டுமாவது தியேட்டரில் இருக்க முடிந்தது. 
தமிழ் சினிமாவின் தரம் உயர்ந்து வருகிறது என எண்ணும் போதெல்லாம் இது போன்ற திரைப்படங்கள் நம் எண்ணைதை பொய்யாக்கி விடுகிறது. இன்னும் எத்தனையோ நம் மண் சார்ந்த கதைகளும் நம் மக்கள் சார்ந்த கதைகளும் திரையில் சொல்லபடாமல் இருக்கும் பொழுது எதற்காக சினிமா உலகம் இது போன்ற கற்பனை கலந்த வன்முறையால் நம்மை சித்திரவதை செய்கின்றன என்று புரியவில்லை.
காசு கொடுத்து படம் பார்க்க வரும் ரசிகனை Star value கொண்டு ஏமாற்றும் வித்தையை தான் செய்ய முற்பட்டிருகிறது இந்த திரைப்படம்.  மக்கள் நல்ல படங்களை ஆதரிக்க தவறிவிடுகிறார்கள் என ரசிகர்கள் மீது பழி சுமத்தும் திரை உலகினர் இது போன்ற திரைப்படங்களால் ரசிகனின் ரசிப்புத்தன்மையை நசுக்கத் துணிகிறார்கள். 
கல்லா கட்ட நினைத்து இவர்கள் செய்த பில்லா நல்லா இல்லை என்ற விமர்சனத்தையே எதிர் கொண்டு வருகிறது. 
2012இன் மிகவும் எதிர்பார்ப்பிற்குரிய படம் என்ற அந்தஸ்த்தை பெற்ற திரைப்படம் என்ற எண்ணத்தோடு படம் பார்த்து விட்டு வெளியில் வந்தால் நம் இதழ்களில் சிரிப்பே மிஞ்சுகிறது....!!

Posted on முற்பகல் 6:19 by Elaya Raja

2 comments