ஞாயிறு, 31 ஆகஸ்ட், 2014

"ஆடுனக் காலும், பாடுன வாயும் சும்மா இருக்காதுன்னு சொல்லுவாங்க.." அதே போல் எழுதிப் பழகிய கையும் சும்மா இருக்காது.. அதனால்  புதிதாக ஒரு பதிவு எழுதலாம் என்று தோன்றியது.. ஆனால் எதைப் பற்றி எழுதுவது... இங்கு எழுதுவதற்கு விஷயங்களுக்கா பஞ்சம்..? ஆனால் எனக்கு உருப்படியாக தெரிந்தது சினிமா மட்டுமே.. அதனால் எனக்கு பிடித்த, எத்தனை முறை பார்த்தாலும் சலிக்காத திரைப்படங்களைப் பற்றி பதிவு எழுதலாம் என்று இதோ கிளம்பிவிட்டேன்.. 

பிடித்த திரைப்படங்கள் என்று ஒரு லிஸ்ட் எடுத்தால் நிச்சயம் அதில் "அபூர்வ சகோதரர்கள்" திரைபடத்தை சேர்த்துவிடுவேன்.. அந்த அளவிற்கு எனக்கு பிடித்த திரைப்படம் அது.. 


விவரம் தெரிந்த நாள் முதலாக நான் ரஜினி ரசிகன்.. ( யாரும் சொல்லாத புது விஷயம் அல்ல இது.. எண்பதுகளுக்கு பிறகு பிறந்தவர்களில் 90 சதவிகிதம் "நான் ரஜினி ரசிகன்" என்ற முத்திரையோடு திரிபவர்களே.. எதனால் ரஜினியை பிடிக்கும் என்பதும் சொல்லித் தெரிய வேண்டிய விஷயமில்லை... ) ஆகவே ரஜினி படங்களை விரும்பி பார்த்த அளவிற்கு சிறு வயதில் கமல் படங்களை விரும்பி பார்த்ததில்லை.. ஆனால் எதேச்சையாக ஒரு நாள் அபூர்வ சகோதரர்கள் திரைப்படத்தை பார்த்தேன்.. அன்று முதல் எத்தனை முறை இந்த படத்தை தொலைக்காட்சியில் ஒளிபரப்பினாலும் முதல் முறை பார்ப்பதைப் போலவே விரும்பி பார்க்க தொடங்கினேன்... "டேய்.. உன் படம் போட்டங்கடா.." என்று வீட்டில் எல்லோரும் சொல்லும் அளவிற்கு ரசித்து பார்ப்பேன்.. ஏன் அந்த அளவிற்கு இந்த படம் எனக்குப் பிடித்துப் போனது..?

"அபூர்வ சகோதரர்கள்" பார்க்கும் முன்பு வரை நான் பார்த்த திரைப்படங்கள் சராசரி உயரத்தில் இருக்கும் எம்ஜிஆர், ரஜினி ஆகியோர் எதிரிகளைப் பந்தாடும் திரைப்படங்களே.. கமல் நடித்த காக்கி சட்டை, விக்ரம் போன்ற படங்களையும் பார்த்திருக்கிறேன்... என்றாலும் உயரம் குறைவான, மற்றவரின் கேலிக்கு உள்ளாகும் நிலையில் உள்ள ஒருவன் தன் தந்தையைக் கொன்றவர்களை பழி தீர்க்கிறான் என்னும் ஒரு சுவாரசியம் படத்தை வேறு ஒரு தளத்தில் வைத்து என்னைப் பார்க்க செய்தது.. அத்தனை ஆர்வத்துடன் இந்த படத்தை முதல் முறை தொலைக்காட்சியில் நான் பார்த்தது இன்றும் என் நினைவில் தொக்கி நிற்கிறது...

படத்தின் அறிமுகக் காட்சிகளும் அதற்க்கு இளையராஜாவின் பின்னணி இசையும் அசத்தலாக இடம் பெற்றிருக்கும்.. இளையராஜாவின் இசை இந்த படத்தின் இன்னொரு நாயகன் என தாராளமாக சொல்லலாம்.. முக்கியமாக  படத்தின் தீம் மியூசிக்.. 

படத்தில் எனக்குப் பிடித்த சில முக்கியமான காட்சிகள்.. 
1) ரூபிணியுடன் கமல் ரெஜிஸ்டர் ஆபீஸ் செல்லும் காட்சி. டாக்ஸி டிரைவர் கல்யாண வாழ்த்து சொல்லியதும் அவனுக்கு டிப்ஸ் கொடுப்பதும், கல்யாணம் தன்னுடன் இல்லை என்று தெரிந்ததும் உடைந்து நொறுங்குவதும், அங்கு எல்லோரும் தன் உயரத்தைப் பற்றி  கேலி செய்யும் போது அழுகையுடன் கலந்த ஒரு அசட்டு சிரிப்பு சிரிப்பதும் என்று "கமல்" என்ற நடிகனை மறந்து விட்டு அப்புக்காக அந்த காட்சியில்  நம் மனம் கலங்கிடும்.. காதல் என்றால் என்ன என்று தெரியாத வயதில் அப்புவின் காதலுக்காக என்னை கலங்க செய்த காட்சி இது..
2) டெல்லி கணேஷை கொலை செய்யும் காட்சி.. "அட.. கொலைகாரப் பாவி.. கொலை பண்ற சீன்னு உனக்கு ரொம்ப பிடிச்சிருக்கா..?" என்று நினைக்காதீர்கள்... கொலையைக் கூட ஒரு கலையைப்(?) போல அதில் காட்சிப் படுத்தி இருப்பார்கள்.. அதனால்தான் சொன்னேன்..
3) "உன்னை நினைச்சேன்.. பாட்டு படிச்சேன்" பாடலும் அதை தொடர்ந்து வரும் காட்சிகளும்...

படத்தில் என்னை அசுவாரசியப்படுத்தும் காட்சிகள் என்றால் அது கமல், கௌதமி காதல் காட்சிகள் தான்.. படத்தில் குறிப்பிட்டு சொல்ல வேண்டிய இன்னொரு முக்கியமான அம்சம் நாகேஷை வில்லனாகப் பயன்படுத்தியது.. காமெடி, குணசித்திரம் மட்டுமே செய்து வந்த நாகேஷ் வில்லனாக நடித்தது அது தான் முதல் முறை என நினைக்கிறன்.. சிறப்பாகவே செய்திருப்பார்...

ஆகமொத்தம் எனது விருப்பத் திரைப்படங்களின் லிஸ்டில் என்றும் முதல் இடம் "அபூர்வ சகோதரர்கள்" திரைப்படத்திற்கே...

Posted on பிற்பகல் 10:27 by Elaya Raja

No comments

செவ்வாய், 26 ஆகஸ்ட், 2014

தலைப்பை படித்துவிட்டு பயந்து போன நண்பர்கள் மேலும் படிப்பதற்காக முன்பே சொல்லிவிடுகிறேன்.. இன்னும் எந்த வரிகளும் பாடலாக வில்லை.. பாடலாக்குவதற்க்கான முயற்சி மட்டுமே செய்து கொண்டிருக்கிறேன்..  நான் "கவிதை" என்று எழுத ஆரம்பித்ததே ஒரு விபத்து போல தான் நடந்தது.. கவிதை நூல்கள் வாசிப்பு, இலக்கண இலக்கிய அறிவு என்று பெரிய ஞானம் இல்லை.. ஆயினும் எழுதினேன்.. படித்துப் பார்த்த என் நலம் விரும்பும் நண்பர்களும் "நல்லா இருக்கு.. இன்னும் எழுதுடா.." என்று உசுப்பேற்றிவிட எதுகை மோனையோடு வார்த்தைகள் தேடித் திரியத் தொடங்கினேன்.. என் கவித் தொல்லையை அடிக்கடி சந்திக்க நேர்ந்த நண்பன் ஒருவன், அவன் நண்பனின் குறும்படத்திற்க்காக ஒரு பாடல் எழுதி தரும்படி கேட்டான்.. இசைக்கேற்ற பாடல் வரிகள் எழுதாமல் பாடல் வரிகளுக்கேற்ற இசையை அவர்கள் அமைத்துக் கொள்வார்கள் என்ற நம்பிக்கையில் நானும் பாடல் வரிகளை எழுதிக் கொடுத்திருக்கிறேன்... அந்த பாடல் வரிகள் தான் எக்ஸ்க்ளுசிவாக(?) உங்களுக்கு இங்கே... படித்து ரசியுங்கள்... 

பல்லவி :
பூலோகம் வந்த தேவதையே...
காதல் தந்த பேரழகே..
இருட்டாய் இருந்த என் வாழ்வில் 
விளக்காய் வந்து நின்றவளே..
நித்தம் இரவுக் கனவினில் புகுந்து 
முத்தங்கள் ஆயிரம் தந்தவளே..
காதலில் கரைகிறேன் பெண்ணே..
உன் விழிகளில் விழுந்ததன் பின்னே..

சரணம் 1:
இதயத்துடிப்பும் ஏறுதடி இதழோரம் 
புன்னகை நீ புரிந்தால்..
உலகமும் புதிதாய் தோன்றுதடி கைக்கோர்த்து 
உன்னுடன் நான் நடந்தால்..
என் வார்த்தைகளும் நாணம் கொள்ளும்
கவிதையென நீ பேசிடும் பொழுது..
கைகளும் ஏந்திடத் துடிக்கும் 
உன் கற்றைக் கூந்தல் காற்றில் தவழ்ந்திடும் பொழுது..
எத்தனை எத்தனை இன்பங்கள் தந்தாய்..
இன்னும் இன்னும் வேண்டும் என ஏங்கிட செய்தாய்..

சரணம் 2:
விண்மீன்களும் விட்டில் பூச்சியாய் 
மாறிப் போனதும் ஏனோ..?
வானவில்லும் வளைந்து நிற்கும் 
வண்ணக் குச்சியாய் தெரிவதும் ஏனோ..?
பனித்துளியும் சுடுவதாய் உணர்கிறேன் ஏனோ..?
அத்தனைக்கும் காரணம் காதல் வந்ததும் தானோ..?
தெரியவில்லை.. எதுவும் புரியவில்லை..
காதல் செய்திடும் ஜாலம் மூளை அறியவில்லை...


பின்குறிப்பு : அதென்ன தலைப்பு "நானும் என் பாடல் வரிகளும்" என்ற சந்தேகம் உங்களுக்கு வரலாம்.. இதே போன்று பாடலாகாத பாடல் வரிகள் நிறைய கைவசம் இருக்கின்றன.. அதையும் பதிவிட வேண்டும்.. ஆகவேதான் இந்த தலைப்பு..

Posted on முற்பகல் 2:31 by Elaya Raja

No comments

திங்கள், 25 ஆகஸ்ட், 2014

ஊரே ஒன்றுகூடி கழுவி ஊற்றிய அஞ்சான் என்கிற ராஜுபாயை கடந்த சனிக்கிழமை பார்க்க நேர்ந்தது.. "ஏன்டா படத்தை பத்தி இவளோ தெரிஞ்ச பிறகும் அத பாத்திருகனா எவளோ தைரியம் இருக்கணும்டா உனக்கு " அப்டின்னு நினைக்குரிங்களா..? வேணாம் வேணாம்னு என் நண்பன் கால்ல விழுந்து கதறுன்னே.. விடாம இழுத்துட்டு போய்ட்டான்... சரி கடவுள் மேல பாரத்த போட்டுட்டு போவோம்னு போய்ட்டு வந்துட்டேன்... 



அஞ்சான் படத்தை தியேட்டரில் பார்த்தேன் என்று கூறினாலே கேவலமாக ஒரு பார்வை பார்க்கிறார்கள்.. அந்த அளவிற்கு படம்  சமூக வலைதளங்களில் கேலிக்கும், கிண்டலுக்கும் ஆளாகி இருக்கிறது... படம் எப்படி இருக்கு என்று என்னிடம் கேட்பவர்களிடம் "சுமாரா இருக்கு " என்று சொன்னால் கூட சண்டைக்கு வருகிறார்கள்.. 20 நிமிடக் காட்சிகளை கத்தரி போட்டுவிட்டதால் படம் பெரிய அளவில் என்னை துன்புறுத்தவில்லை.. ஆனால் படம் பற்றி வந்த எதிர்மறை விமர்சனங்கள் படம் பார்க்க வந்திருந்த அனைவரின் மனோபாவத்தையும் பாதித்திருந்தது என்பதை காண நேர்ந்தது.. எந்த காட்சியில் கலாய்க்கலாம் என்ற எண்ணத்துடனே சிலர் படம் பார்த்தனர் என்பது அவர்கள் அடித்த கமெண்ட்டில் நன்றாக தெரிந்தது.. இது போன்ற மொக்கை படங்கள் எத்தனையோ வந்திருப்பினும் அஞ்சான் மட்டும் இத்தனை கேலிகளுக்கு ஆளாக காரணம் என்ன..?

நிச்சயமாக அஞ்சான் படக்குழுவினர் கொடுத்த மொத்த பில்ட்அப் தான் காரணம்.. படக்குழுவினர் என்று சொல்வதை விட லிங்குசாமி என்று சொல்வது இன்னும் பொருத்தமாக இருக்கும்.. "அஞ்சான் பாத்திங்கனா அப்புறம் நீங்க பாட்சாவ மறந்துடுவிங்க.." "அஞ்சான்ல சூர்யா நடந்து வரதே செம்ம ஸ்டைல்லா இருக்கும்.." என்று படம் பேசும் முன்னே படத்தை பற்றி இவர் பேசியது தான் "டேய்.. இவன் ரொம்ப ஓவரா பேசுறான்டா.. பாரேன் படம் மொக்கையாத் தான் இருக்கும்.." என்று எல்லோரும் பேசிக் கொள்ள செய்து விட்டது.. டீசர்க்கு வெற்றி விழா வைத்ததெல்லாம் "ரொம்ப ஓவரா பண்றாங்களே.." என்ற முணுமுணுப்பை ஏற்படுத்தியது.. "படத்துக்கு யாராவது போறிங்களா.."னு நான் கேட்ட அத்தனை நண்பர்களும் சொல்லிவைத்தார் போல் "ட்ரெய்லர் பாத்தாலே மொக்கையா இருக்கு.. இத வேறப் போய் பாக்கணுமா.." என்று சொன்னார்கள்.. அவர்கள் சொன்னதை போலவே நடந்துவிட்டது... 

தமிழ்சினிமா ரசிகர்கள் மிகவும் பாவப்பட்டவர்கள்... நல்ல கதையம்சம் கொண்ட படங்கள் தீபாவளி, பொங்கல் பண்டிகைகளைப் போல் வருடத்தில் எப்போதாவது மட்டுமே நடைபெறுகிறது... மற்ற நாட்களில் இது போன்ற படங்களையே பார்த்துத் தொலைக்க வேண்டி இருக்கிறது.. சரி... புதிதாக கூட கதை வேண்டாம்.. பழையக் கதையாகவே இருந்தாலும் அதை ரசிக்கும் படி சொன்னால் மட்டும் போதும் என்ற நிலைக்கு வந்த பின்பும் விஷ்வா பாய், ராஜுபாய் என்று கட்டம் கட்டிக் கொல்கிறார்கள்... 

பலமுறை பார்த்து சலித்த காட்சிகள், அதையும் சுவாரசியம் இல்லாமல் மொக்கை வசனங்கள் கொண்டு சொல்லிய விதம், டப்பிங் படம் பார்ப்பதைப் போன்ற நடிகர்களின் வசன உச்சரிப்பு என்று ஏழரை நாட்டு சனியன் அஞ்சானைப் பிடித்து ஆட்டியிருக்கிறது... யுவனின் இசையும், சந்தோஷ் சிவனின் ஒளிப்பதிவும் விழலுக்கு இரைத்த நீராகிவிட்டது... 

அமீர் - ஆதிபகவன், மிஷ்கின் - முகமூடி, மணிரத்னம் - கடல், வரிசையில் இந்த வருடம் லிங்குசாமி - அஞ்சான்.. வந்த எதிர்மறை விமர்சனங்களால் படம் வசூல் ரீதியில் பெரிய பாதிப்படையாமல் போனாலும் தனிப்பட்ட முறையில் சூர்யாவிற்கும், லிங்குசாமிக்கும் அஞ்சான் பெரிய தோல்வி தான்... இதிலிருந்து மீண்டு அனைவரும் விரும்பவில்லை என்றாலும் கேளிக்குல்லாகாத படங்களை இருவரும் தருவார்கள் என்று நம்புவோம்...


Posted on முற்பகல் 4:49 by Elaya Raja

No comments

திங்கள், 18 ஆகஸ்ட், 2014

அஞ்சான் செல்வதாகத்தான் முதலில் திட்டம்.. ஆனால் அஞ்சான் பார்த்த நண்பர்கள் அனைவரும் சொல்லிவைத்தார்ப்போல் "மச்சான்.. படம் சூர மொக்கைடா.. தியேட்டர் பக்கம் கூட போய்டாத" என்று தவகல் தந்துவிட்டதால் இருந்த ஒரே ஒரு நூறு ரூபாயை வீணாக்க விரும்பாமல் "கதை திரைக்கதை வசனம் இயக்கம்" செல்லலாம் என்று முடிவு செய்தேன்.. பார்த்திபன் நடிக்காமல் இயக்கம் மட்டுமே செய்திருக்கிறார் என்பது ஒரு ஆறுதலாக இருந்தாலும் வித்தியாசம் என்ற பெயரில் "குடைக்குள் மழை" போல் கூடி கும்மியடித்து விட்டால் என்ன செய்வது என்று கொஞ்சம் பயமாகவே இருந்தது.. இறுதியில் ஒரு வித அசட்டு தைரியத்தில் படம் பார்க்க நண்பர்களுடன் சென்று விட்டேன்... "இந்த கதையெல்லாம் உன்ன நாங்க கேட்டோமா.. படம் எப்படி அத மட்டும் சொல்லு.." என்று உங்கள் மைன்ட் வாய்ஸ் நினைக்கலாம்.. விமர்சனம் பண்ண வந்துட்டு நாலு பாரா கூட எழுதலனா எப்டிங்க.. இன்னும் கேமரா கோணம், இசை, நடிப்பு அப்டின்னு பல ஏரியாவ அலச வேண்டியது வேற இருக்கு... அதனால எல்லாத்தையும் சகிச்சிக்கிட்டு படிங்க...


கதை என்னன்னா..? "டேய்.. அதான் "Story without a story" னு பார்த்திபனே டேக் லைன் போட்டாரே அப்புறம் என்னடா கதைன்னு நினைக்குரிங்களா..? கரெக்ட் தான்... ஒரு அசிஸ்டெண்ட் டைரக்டர் எப்படி தன்னுடைய முதல் படத்தை இயக்க கஷ்டப்படுறார் என்பதை தான் காட்சிகளாக நகர்த்தி இருக்கிறார் பார்த்திபன்.. நண்பர்களுடன் தன் வீட்டிலேயே ஸ்டோரி டிஸ்கசன் செய்யும் ஹீரோ, அதனால் வேலைக்கு செல்லும் தன் காதல் மனைவியுடன் சிறு சிறு மனவருத்தம், இந்த மனவருத்த சம்பவத்தை ஏற்படுத்திக் கொடுக்கும் நாற்பது வருடமாக சினிமாவில் அசிஸ்டெண்ட் டைரக்டராகவே இருக்கும் தம்பி ராமையா, தம்பி ராமையாவை அடிக்கடி கலாய்க்கும் முரளி என்ற கதாபாத்திரம், கலகலப்பான வசனங்கள், பார்த்திபனின் அக்மார்க் குண்டக்க மண்டக்க வசனங்கள் என்று படம் நன்றாகவே செல்கிறது... சினிமா பற்றிய இன்றைய ரசிகர்களின் தெளிவு, சினிமா பற்றிய திரைத்துறையினரின் கண்ணோட்டம் என்று கதாபாத்திரங்கள் அலசுவதைப் போல் பல காட்சிகள்.. அதிலும் ஒரு தயாரிப்பாளர் அழைத்து கதை சொல்லி ஹீரோவை இயக்கி தர சொல்லும் காட்சி, வசனங்களால் ரசிக்கும் படி இருந்தது.. நிறைய இடங்களில் பார்த்திபனின் முத்திரை தனியே தெரிந்தது.. உதாரணமாக இரண்டாம் ஹீரோயினாக வரும் பெண்ணின் காதல் கடிதத்தை ஹீரோ படிக்கும் பொழுது "இரு மாராப்பு" என்று வாசிக்க அங்கே பார்த்திபன் தோன்றி கடிதத்தின் வார்த்தைகள் க்ளோஸ் அப்பில் காட்டி "பாருங்க.. நான் இறுமாப்புனு எழுதியிருக்கேன்.. அத அவன் இரு மாராப்புனு படிக்குறான்.. நீங்களும் கேட்டுட்டு சும்மா இருக்கீங்க.." என்று சொல்லும் காட்சி நன்று... 

முதன்மை கதாபாத்திரத்தில் நடித்திருக்கும் தம்பி ராமையா நிறைய  காட்சிகளை கலகலப்பாக்கி இருக்கிறார்.. அவர் வாயை திறந்தாலே "அடுத்து என்ன பிரச்சனையை கெளப்ப போறாரோ.." என்று அவரின் கதாபாத்திரம் மீது ஒரு வித ஆத்திரம் கிளம்பியது.. அது கதாப்பாத்திரத்தை படைத்த  பார்த்திபனுக்கும், அதை ஏற்று நடித்திருக்கும் தம்பி ராமையாவிற்க்கும் கிடைத்த வெற்றியாகவே நினைக்க தோன்றுகிறது... மற்றபடி ஹீரோ, ஹீரோயின் இருவரும் கொடுத்த வேலையை குறை சொல்ல முடியாத அளவிற்கு செய்திருக்கிறார்கள்... நிறைய நடிகர்கள் கௌரவ தோற்றத்தில் நடித்திருப்பது வெறும் விளம்பரம் மட்டுமே.. யாருக்கும் பெரிய முக்கியத்துவம் இல்லை.. ஆர்யா, அமலாபால் இருவருக்கு மட்டுமே காட்சிகளும், நடிப்பதற்கான வாய்ப்பும் அதிகம்... ஆர்யா சம்பளம் வாங்கிவிட்டு நடிக்கும் படத்திலையே நடிக்காமல் கடுப்பேத்துவார்.. இது சும்மா நடித்துக் கொடுத்தது... அதனால் இந்த ரியாக்சன் போதும் என்று நினைத்து விட்டார் போல.. வந்த அனைத்து காட்சிகளிலும் ஒரே ரியாக்சன்... 

குறைகளும் இல்லாமல் இல்லை...  டிஸ்கசன் டிஸ்கசன் என்று ஒரே அறைக்குள் நிறையக் காட்சிகள் நகர்வதால் சில இடங்களில் போர் அடித்தது... படத்தை அதுவரை போர் அடிக்காமல் நகர்த்தி வந்த காமெடி, ஆர்யா, அமலாபால் காட்சிகளின் போது மிஸ்ஸிங் என்பதால் அந்த காட்சிகளின் போது தான் லைட்டாக தூக்கம் வந்தது.. என்றாலும் படம் பற்றிய மதிப்பீட்டை அந்த காட்சிகள் மாற்றவில்லை... 

கதை திரைக்கதை வசனம் இயக்கம் - படத்தின் அருமையான வசனங்களுக்காகவும், தம்பி ராமையாவின் காமெடிக்காகவும் நிச்சயம் ஒரு முறை பார்த்து ரசிக்கலாம்...

பச்சக்குதிரை பார்க்க தியேட்டர் போய் கதற கதற அழுதது இன்னும் நினைவில் இருக்கிறது.. ஆனால் இந்த படத்தின் மூலம் இயக்குனர் ராதாகிருஷ்ணன் பார்த்திபன் நிச்சயம் back to form தான்.. நடிகராக அவர் பிடிக்கத் தவறிய பெரிய இடத்தை இயக்குனராக பிடிப்பார் என்று நம்பி வாழ்த்துவோம்...

Posted on முற்பகல் 4:59 by Elaya Raja

No comments

புதன், 13 ஆகஸ்ட், 2014


இந்திய தாய் ஈன்றெடுத்த சுதந்திர சேயே...
சான்றோர் பலரின் சாவில் பூத்த எங்கள் அக்னி மலரே...
அகம் குளிர களிக்கிறோம்
அகவை உனக்கு அறுபத்தியெட்டாம்...
வான் நோக்கி வீசும் உன் மூவர்ணக் கொடியினை 
சிரம் தாழ்ந்து பணிகிறோம்..
பார் முழுதும் பரவிடும்...
உன் புகழ் எங்கும் ஓங்கிடும்...
எங்கள் சுதந்திர தாயே...
என்றும் வாழ்ந்திடுவாயே...

Posted on பிற்பகல் 11:40 by Elaya Raja

No comments

புதன், 6 ஆகஸ்ட், 2014

பீட்சாவின் வெற்றியைத் தொடர்ந்து இயக்குனர் கார்த்திக் சுப்புராஜ் எழுதி இயக்கி வெளிவந்திருக்கும் படம்  "ஜிகர்தண்டா".. (உபரித்தகவல் : இது தான் கார்த்திக் சுப்புராஜ் இயக்குவதாக இருந்த முதல் படம்.. படத்தின் பட்ஜெட் அதிகம் என்பதால் திருக்குமரன் எண்டெர்டைன்மெண்ட் சி.வி.குமார் குறைந்த பட்ஜெட்டில் ஒரு கதை கேட்க அதன் பின் கார்த்திக் எழுதியதே பீட்சா...)  போர்ப்ஸ் பத்திரிக்கையில்  2014ல் எதிர்பார்க்கப்படும் 5 படங்களின் பட்டியலில் இடம் பெற்ற ஒரே தமிழ் திரைப்படம் ஜிகர்தண்டா... படத்தின் பாடல்கள் வெளியாகி பலத்த வரவேற்பு பெற்றதும், ஜிகர்தண்டா "A dirty carnival" என்ற கொரிய படத்தின் காப்பி என்ற குற்றச்சாட்டும் படம் மீதான எதிர்பார்ப்பை இன்னும் அதிகப்படுத்தியது.. இத்தனை எதிர்பார்ப்புகளுக்கிடையில் வெளிவந்திருக்கும் ஜிகர்தண்டா எப்படி..?



தனியார் தொலைக்காட்சி நடத்தும் குறும்பட போட்டியில் கலந்துகொள்ளும் ஹீரோ சித்தார்த் இரண்டு நடுவர்களில் ஒருவரால் எலிமினேட் செய்யப்படுகிறார்.. இன்னொரு நடுவராக வந்திருக்கும் தயாரிப்பாளர், சித்தார்த்க்கு ஆதரவாகப் பேசி அவருக்கு தன்னுடைய தயாரிப்பில் படம் இயக்க வாய்ப்பு தருவதாக வாக்குறுதி அளிக்கிறார்.. அந்த தயாரிப்பாளர் ரத்தம் தெறிக்க தெறிக்க ஒரு கேங்க்ஸ்டர் கதை கேட்க ஒரு நிஜ ரௌடியின் கதையை படமாக்க விரும்புகிறார் சித்தார்த்.. மதுரையில் அசால்ட் சேது என்று பெரிய ரௌடி இருப்பதாக நியூஸ் ரிப்போட்டேராக இருக்கும் தன் மாமா மூலம் தெரிந்து கொள்ளும் சித்தார்த் மதுரையில் இருக்கும் தன்னுடைய கல்லூரி கால நண்பன் கருணாகரன் உதவியை நாடுகிறார்.. முதலில் பயந்து மறுக்கும் கருணாகரன் பிறகு சித்தார்த்க்கு உதவி புரிகிறார்.. சேதுவை பற்றி தெரிந்து கொள்ள அவனுடைய கூட்டத்தில் இருக்கும் முக்கிய நபர்களை நெருங்குகிறார்கள் சித்தார்த் அண்ட் கருணா... சேதுவை இவர்கள் பின்தொடர்வதை சேது கூட்டத்தினர் கண்டுபிடித்துவிட அதன் பின் நடக்கும் களேபரங்களும், கலகலப்புக்களுமே "ஜிகர்தண்டா"..

ஜிகர்தண்டாவின் ஹீரோ சந்தேகமே இல்லாமல் இயக்குனர் கார்த்திக் சுப்புராஜ் தான்... கதையிலும் காட்சி அமைப்பிலும் ஒரு புதுவித அனுபவத்தை ஏற்படுத்தி சம்பவங்களை நேரில் பார்ப்பதை போன்ற உணர்வை தருகிறார்.. அந்த உணர்வை ஏற்படுத்துவதில் ஒளிப்பதிவும் முக்கிய பங்காற்றியிருக்கிறது... குறிப்பிட்டு சொல்ல வேண்டிய ஒரு காட்சி, கழிப்பறையில் சிம்ஹாவை கொலை செய்ய முயற்சி செய்யும் காட்சி... நாமே அங்கே இருந்து அதை பார்ப்பதை போன்ற ஒரு உணர்வு... படத்தின் அடுத்த ஹீரோ சேதுவாக நடித்திருக்கும் சிம்ஹா... ஒவ்வொரு காட்சியிலும் தூள் கிளப்புகிறார்... மிரட்டுவதிலும் சரி, நடிப்பு பயிற்சி எடுப்பதாக சிரிக்க வைப்பதிலும் சரி சூப்பர்... "அசோக்க்க்க்..." என அண்ணாமலைக் காட்சியை நடித்துக் காட்டும் காட்சி நினைத்து நினைத்து சிரிக்க வைக்கும்... இவருக்கு அடுத்து காட்சிகளை அதிகம் சுவாரசியப்படுத்தியது கருணாகரன்... "யாமிருக்க பயமே" படத்திற்கு அடுத்து இதிலும் பட்டையை கிளப்பியிருக்கிறார்... குருவம்மா கதை கேட்டுவிட்டு ஹலுசினசன் என்று சித்தர்த்திடம் விளக்கம் கொடுக்கும் காட்சியிலும், நடிப்பு பயிற்சி வகுப்பில் பாஸாகிடோம் என்று ரியாக்சன் கொடுக்கும் காட்சிலும் என்று நிறைய ரசிக்க வைத்தார்... ஒவ்வொரு காட்சியிலும் சித்தார்த் இருந்தாலும் சிம்ஹா,கருணாகரன் இவர்களே காட்சிகளை தன் வசமாக்கி கொண்டுள்ளனர்.. சித்தார்த் அவருக்கு ஒதுக்கப்பட்ட காட்சிகளை குறைவில்லாமல் செய்திருக்கிறார் அவ்வளவே...

படத்தில் குறிப்பிட்டு சொல்ல வேண்டிய இன்னொரு விஷயம் சந்தோஷ் நாராயணின் இசை.. பிண்ணனி இசையில் இசை சாம்ராஜ்யம் தான்... இடைவேளையின் போதான காட்சியில் வரும் இசை சூப்பர்... "பாண்டிநாட்டுக் கொடியின் மேலே" பாடலும், கிணற்றுக்குள் படமாக்கிய விதமும் நன்றாக இருந்தது... இரண்டாம்பாதி சற்று நீளம் என்ற போதிலும் அது பெரிய குறையாக உறுத்தவில்லை... 

ஒருவன் உங்களை பற்றி சினிமா எடுக்கிறேன் என்று சொன்னதும் 48 கொலைகள் செய்த ஒரு ரௌடி தான் செய்த அத்தனை கொலைகள் பற்றியும் சற்றும் யோசிக்காமல் வாக்குமூலம் கொடுப்பதை போலவா கொடுப்பார்...? கொடுத்ததோடு அல்லாமல் அதன் சினிமா கதாபாத்திரத்தில் தானேவா நடிப்பார்...? நம்பமுடியவில்லை... அத்தனை கொலைகள் செய்தவன் சினிமாவில் நடிகனாதும் அவன் செய்த குற்றங்கள் அனைத்தும் மறைந்துவிடுமா...?அசல் சினிமா தனம்... 

ஜிகர்தண்டா - காட்சிப்படுத்திய விதத்தில் ரசிகர்களை கவர்ந்து திருப்தி கொடுக்கும் திரைப்படம்...

Posted on முற்பகல் 12:52 by Elaya Raja

1 comment